ไม่ได้ผล เพราะ บางทีอดอาหารในชม.สุดท้ายแล้วออกกำลังกาย ทำให้ร่างกายอยู่ในภาวะต้องการอาหารอย่างมาก ทำให้นั่งสมาธิจะไม่สงบ กระวนกระวายอยากอาหาร(Adrenaline หลั่งมากเกินไป) หรือไม่ก็ง่วงซึม ไม่ตื่นตัว โมหะแทรก(ร่างกายเข้าโหมดขาดแคลนอาหาร cortisol หลั่ง)

• สามารถกินอาหารย่อยง่ายก่อนออกกำลังกาย โดยส่วนตัวกินไข่ต้ม 10 ฟอง แล้ววิ่ง 6min zone4/1hr zone2/4x4 พบว่าวิ่งได้ปกติ ไม่จุกเสียด เพราะเป็นการวิ่งเร็วระยะสั้นๆ หรือวิ่งช้ามากๆระยะไกล ไม่ได้กระทบกับระบบย่อยอาหาร(แต่ถ้าวิ่ง zone3 น่าจะอาการออกใน 15-30 นาที)

• การอดอาหาร(16-18 ชม ขึ้นไป) และ การออกกำลังกาย(โดยเฉพาะแบบที่ทำให้หอบหนักๆ เช่น HIIT, zone4) ทั้งคู่ทำให้ได้ BDNF และเมื่อทำร่วมกัน จะเกิดการผสมผสาน(amplifying effect) และได้ BDNF มากขึ้นไปอีก
• ซึ่งมีงานวิจัยว่าถ้าเราฝึกทักษะอะไรในช่วงที่ BDNF สูง เราจะพัฒนาได้เร็วกว่าปกติ
• ดังนั้น ถ้าเราออกกำลังกายในช่วงท้ายของการอดอาหาร ที่จะทำให้ได้ BDNF ออกมาอย่างมาก และใช้จังหวะนั้น นั่งสมาธิต่อ เราจะพัฒนาทักษะการจดจ่อได้เร็วขึ้นมาก จากนั่นค่อยไปกินอาหารตามปกติ
• ผลที่เคยทดลองส่วนตัวคือ ทำให้นั่งสมาธิได้แนบแน่นขึ้นเรื่อยๆ แต่กลับกัน ถ้านั่งสมาธิหลังออกกำลังกาย(แต่ไม่ได้อดอาหาร) สมาธิก็จะไม่ได้ดีเท่าไหร่ ไม่สามารถรวมโฟกัสแนบแน่นได้
• สมาธิที่ดี ทำให้เราสามารถฝึกทักษะอื่นได้อีกมากมายด้วย ไม่ว่าจะอ่านหนังสือ เรียน ฯลฯ แม้ว่า ณ เวลานั้นๆ จะไม่ได้ทำหลังออกกำลังกายก็ตาม(เหมือนเป็นช่องทาง By pass พิเศษ สำหรับฝึกทักษะอื่นๆ)