• หากเรามุ่งเน้นไปที่การฝึกรู้ร่างกาย โดยปล่อยให้หายใจอย่างเป็นธรรมชาติ จะผ่อนคลายและมีความสุข ซึ่งความสุขเป็นเหตุใกล้ให้เกิดสมาธิ สมาธิที่สงบลึกปราณีตจะตามมาเอง
• แต่หากเรานั่งสมาธิโดยมุ่งเน้นอยากจะได้สมาธิ เราจะไปจ้องเค้น เพ่งบังคับลมหายใจ ซึ่งแม้ว่าจะได้ความรู้สึกนิ่ง แต่จะไม่ใช่ความสงบลึกปราณีตที่จะนำไปต่อยอดพัฒนาได้ และหากยิ่งบังคับลมหายใจมากขึ้นไปอีก จะยิ่งไม่เป็นธรรมชาติ จะเต็มไปด้วยความทุกข์ปวดหัว อึดอัด

• สรุป นั่งสมาธิให้มุ่งเน้นที่การฝึกปล่อยให้ร่างกายหายใจอย่างเป็นธรรมชาติ สบายๆ แล้วคอยตามรู้ไป จะพัฒนาในระยะยาวได้ดีกว่า การพยายามเพ่งลมหายใจให้ได้สมาธินิ่งๆทุกครั้งที่นั่ง

  • ฝึกปล่อยลมหายใจให้เป็นธรรมชาติ สบายๆ แล้วคอยตามรู้ลมหายใจ
    ฝึกปล่อยจิตใจให้ทำงานอย่างเป็นธรรมชาติ แล้วคอยตามรู้จิต

เหมาะสม

• ท้องว่าง (หรืออย่างน้อยไม่ได้กินมื้อหนัก) ร่างกายสบาย ไม่มีภาระความแปรปรวนจากการย่อย เลือดไปเลี้ยงสมองขณะนั่งสมาธิได้ดี
• หลังออกกำลังกาย ร่างกายจะตื่นตัว โฟกัสอยู่กับลมหายใจได้ดี
• หลังอาบน้ำเสร็จ ร่างกายจะสดชื่น
• แบ่งเป็นรอบเช้าและเย็น รอบละอย่างน้อย 15 นาที เพราะ ถ้านั่งรอบเช้าแล้ว ไม่สงบ มีความคิดไอเดียในหัวเยอะ พอมานั่งรอบเย็นจะนิ่งสงบกว่า, แต่ถ้ารอบเช้านิ่งสงบ รอบเย็นจะนั่งแล้วเกิดไอเดียแทน(หรือถ้าสงบอีกก็ได้กำไรโข) มันอาจเป็นอะไรที่ดูแปลก แต่การแบ่งนั่งทั้งเช้า-เย็น มันได้ผลอยู่นะ

หลีกเลี่ยง

• หลังตื่นทันที เพราะ การหลับตาต่อหลังจากเพิ่งตื่น จะง่วงและไม่ได้ฝึกสมาธิอย่างเต็มที่ ควรไปทำอย่างอื่นก่อน เช่น ออกกำลังกาย และอาบน้ำ
• ก่อนนอนทันที เพราะ พอใกล้เวลานอน ร่างกายเตรียมพักผ่อน จะง่วงและไม่ได้ฝึกสมาธิอย่างเต็มที่
• การนอนน้อย(ส่วนตัวคือ ไม่ถึง 7 ชม) จะเผลอหลับตอนนั่งหลับตา และจะไม่ได้ฝึกสมาธิเลย เพราะ ได้แต่หลับ

สรุป:เช้าตื่นมาออกกำลังกาย อาบน้ำเสร็จ มานั่งสมาธิ 15 นาที เย็นกลับบ้านมา อาบน้ำ นั่งสมาธิ 15 นาที แล้วค่อยทำกิจกรรมอื่นต่อ แล้วเข้านอน

นั่งสมาธิอย่าไปใส่ใจ ความคิดหรือไอเดียดีๆที่ผุดขึ้น นั่นเป็นเพียงของแถมที่จะหลอกล่อเรา(distraction) ให้ไม่สามารถได้ของหลัก คือ สมาธิลึก
ให้สนใจเพียงลมหายใจเท่านั้น อย่าไปให้ค่าความคิด ไอเดีย เพราะ สมาธิลึก มีค่ากว่านั้นมากมาย ถ้ามีความคิด ไอเดียผุดขึ้น ให้ปล่อยวางมันออกไปให้หมด อย่าไปใส่ใจ อย่าไปให้ค่ามัน