ก่อนจะเขียนอะไร ต้องรวบรวมข้อมูล และ ศึกษาให้ถึงแก่น(Mastery) หรือแหล่งข้อมูลแท้จริง(Primary source)ก่อน เพื่อให้แน่ใจว่าความรู้นั้นมีคุณประโยชน์และโทษอย่างไร และเมื่อเรารู้จริง สมองจะตกผลึก "สิ่งที่ควรจะเขียน" ออกมาให้เราเอง

บางทีเวลา 90% ที่ใช้ในการเขียนบทความ อาจเป็นการใช้ไปกับการการศึกษาอย่างจริงจัง จนเข้าใจจริง แล้วเวลาอีก 10% จึงใช้ไปกับการเขียนพรั่งพรูออกมาเท่านั้นเอง

เขียนบทความหรือบันทึกใดๆ แค่เฉพาะช่วงท้ายสุดของวัน อย่าเอามาเขียนตอนเช้า เพราะ ไอเดียมักจะยังไม่ตกผลึก และ ความคิดที่ยังไม่สมบูรณ์ มักจะต้องทำให้เราเขียนแล้วต้องคอยมาปรับแก้ระหว่างวัน จนเบียดบังเวลา, เกิด context switching, และเสียการโฟกัสลึกอันแสนจะมีค่า(สมองต้องใช้เวลา 23 นาที ในการเข้า deep focus ตามหนังสือ deep work) ในงานสำคัญระหว่างวันไป เพียงเพราะ ต้องการแก้บทความเล็กน้อยๆ

ในระหว่างวันหากเกิดแนวความคิด อาจทำเพียง list หัวข้อย่อยๆในบทความที่จะเขียนไว้ก่อน ตามแต่ที่นึกได้ แต่ยังไม่ต้องเขียนเนื้อหาใดๆ แล้วค่อยมาเติมเต็มพรั่งพรูออกมาในตอนเย็น

• โดยบทความที่ยังไม่เสร็จ ก็ใส่ดอกจันทร์ ** ไว้ ที่ท้าย title** แล้วกลับมาไล่search หา ** จากในหน้า Archive(timeline) ว่ามีอันไหนที่ยังค้างดอกจันทร์ไว้

แต่ถ้าเป็น การเขียนสรุป ลง blog หลังอ่านหนังสือ, อ่านงานวิจัยเสร็จ สามารถทำในช่วงท้ายของ section ที่อ่านได้เลย จัดว่าเป็น simple active recall(ปิดหนังสือ แล้วพิมพ์สรุปจากความจำ) ซึ่งนับเป็นหนึ่งใน deep work สามารถทำได้หลังจบแต่ละรอบการอ่าน

เรายังมีเวลาทำบล๊อกอีกนาน เพราะฉะนั้นไม่ต้องรีบ ค่อยๆปรับแก้ เพราะ อนาคตถ้าเราเรียนรู้ทักษะเพิ่มอีก เราจะแก้ได้โดยใช้เวลาน้อยลงอีก และ เจ๋งกว่าเดิมอีก

อาจเพิ่ม extra="microblog" เพื่อให้แสดงเนื้อหาบทความเต็ม?

dopamine rush จากการปรับแต่งบล๊อก วิธีแก้คือ เขียนบทความแล้ว save + commit ไว้เฉยๆ ไม่ ต้องไปเปิดดูผลลัพธ์ที่เว็บ

I was tried to change the blog style to add more function, but I found that the simple, less decoration, and less animation is mean less distraction and add more value on the content which is the best.