2026-05-02 16:22
ทุกข์บีบคั้นจากการกิน ที่เราขยับไปทำอย่างอื่นไม่ได้ โฟกัสกับหนังสือก็ไม่ได้ สมาธิถดถอยลง ส่งผลให้เราต้องหากิจกรรมที่ฟุ้งซ่านทำขณะกินไปด้วย และ ติดการ์ตูน สิ่งบันเทิง ช๊อปปิ้งออนไลน์(จากการดูรีวิวสินค้าเทคโนโลยีใหม่ๆเพื่ออัพเดตข่าวสาร)

• ทำอย่างไรให้การกินจบเร็วที่สุด อึดอัดทรมาณน้อยที่สุด จะได้ไปอ่านหนังสือต่อ
• หรือจริงๆการกินอาหารก็อาจนับว่าเป็น dopamine reward อย่างหนึ่งสำหรับสมอง ถ้าเอาไว้ท้ายของวันรวมกับการพักผ่อนอื่นๆ ก็น่าจะทำให้มีสมาธิในการทำงาน/อ่านหนังสือตอนกลางวันมากขึ้น

2026-05-03 10:23
ชีวิตที่เราคิดว่ากำลังทำให้มีความหมาย แท้จริงแล้วอาจจะไม่ได้มีความหมายอะไรขนาดนั้นก็ได้ ทุกอย่างเกิดขึ้น ดับไป แปรเปลี่ยน ไม่ยั่งยืน บังคับอะไรไม่ได้ เราเป็นเพียงอณูเล็กๆในจักรวาล ตัวเราเป็นเพียงหนึ่งในความไม่รู้(อวิชชา) เวียนเกิดเวียนตายด้วยชีวิตอันเล็กน้อยในสังสารวัฏนี้ ดีบ้างเลวบ้าง ไม่จบสิ้น สิ่งที่ควรเรียนรู้คือ เรียนรู้ให้เกิดปัญญาเข้าใจในความไร้ความหมาย(ความไม่เที่ยง แปรปรวน บังคับไม่ได้ - ไตรลักษณ์)เหล่านี้ จึงจะพ้นจากการวนเวียนไม่จบสิ้นทั้งปวงได้

• แต่เราทำความดี เพราะ มันมีผลดี เป็นเชื้อเพลิงที่ช่วยให้เราและผู้อื่น เรียนรู้และเกิดปัญญาเข้าใจความไร้ความหมาย ได้มากขึ้นๆ ต่างการทำชั่ว ที่จะทำให้เรา จมลงกับความไม่เข้าใจมัวเมามากขึ้นๆ

2026-05-03 14:16
จงเตือนตนเองเสมอว่า สาเหตุที่เราพยายามเร่งหาความรู้ เรียนเขียนโปรแกรม เพื่อให้เราหลุดออกจากงานประจำ และไปทำตามความฝันได้ ถ้าเราติดใจในชีวิตสุขสบาย ลงตัว แต่ต้องทำงานที่ไม่ได้ชอบไปจนแก่ คงไม่ดีแน่

2026-05-04 09:32
เรากำลังใช้ข้ออ้างว่า กำลังเสียสละตนเองเพื่อทดลองสร้างเส้นทางชีวิต เพื่อเป็นตัวอย่างให้ผู้อื่น แต่จริงๆลึกๆเราเห็นประโยชน์และความเสี่ยง เราเลยใช้ข้ออ้างของความเสียสละตนเอง เพื่อกลบเกลื่อนความเสี่ยงอยู่ไหมนะ
ถ้ามันไม่ใช่ข้ออ้างจริง หากเราล้มเหลว เราต้องรับผิดชอบชีวิตตนเอง อย่าโทษคนอื่นว่าไม่มีใครเห็นใจช่วยเหลือ เพราะ เราเลือกเอง ไม่มีใครขอ
และถ้ามันไม่ใช่ข้ออ้างจริง เราต้องตั้งใจทำถึงที่สุด อาจต้องเหนื่อย ต้องลำบาก ต้องไม่มีสบาย หรือมีเวลาพักผ่อนแบบคนอื่นๆ เพราะ เรากำลังจับปลาสองมือ ต้องการเวลาสองเท่า (เท่าที่เวลาจะมีได้)

2026-05-04 20:20
บางทีสิ่งที่เราพยายามแสวงหามาตั้งแต่แรก อาจจะไม่มีสาระอะไรเลย(ในทางปรมัตถ์)ก็ได้ เป็นเพียงชีวิตในยุคสมัยหนึ่งๆ ที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป
แต่ความพยายามทางโลก(ในทางสมมุติบัญญัติ) ก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลย และเมื่อเราเก่งขึ้นก็ช่วยคนอื่นในทางโลก บริจาคเกื้อกูลผู้อื่นที่ยากลำบาก และสนับสนุนทางธรรมได้(บริจาคทรัพย์ ช่วยเหลือด้านต่างๆ)
แต่ในยุคที่มีปัญญาระดับปรมัตถ์ให้เรียน มีเพียงยุคที่มีพระพุทธเจ้าอุบัติเท่านั้น จึงต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก

2026-05-05 05:58
ความพยายามที่คุ้มค่า คือความพยายามเพื่อแสวงหาปัญญา แล้วนำปัญญานั้นมาใช้ต่อได้เรื่อยๆ โดยไม่ต้องพยายามแสวงหาปัญญานั้นๆอีก นอกนั้นหากความพยายามปราศจากปัญญา หรือ ไม่เป็นไปเพื่อแสวงหาปัญญา ล้วนแล้วแต่เปล่าประโยชน์

2026-05-07 05:34
ตอนกินข้าว ถ้าเราไม่ทำอะไรเลย ก็อาจเป็นช่วงเวลาที่ทำให้เกิดไอเดียได้เหมือนกันนะ หรือจริงๆอาจเป็นช่วงเวลาสำหรับจัดการชีวิต เพราะ สมองจะฟุ้งไปแบบ divergent thinking(ไม่ใช่ convergent แบบตอนโฟกัสกับหนังสือ)

2026-05-07 06:55

• ? ทำ financial health log โดยเอาตาราง balance sheet จากใน google worksheet แล้วบันทึกประวัติทางการเงินต่างๆของเราลงไป
• การที่เราเสียดายที่ไม่ได้เอาเงินลงทุน แต่เอาไปซื้อมอเตอร์ไซค์ ทำให้เราเห็นชัดขึ้น ว่าเงินในพอร์ตหรือเงินที่สามารถเปลี่ยนเป็นความรู้ที่มากขึ้น มันมีความสุขและมั่นคงกว่าการยอมเป็นหนี้เพื่อซื้อวัตถุมาตั้งเฉยๆเป็นเครื่องประดับมาก
• การซื้อของราคาแพง ไม่สร้างมูลค่า ไม่ช่วยเข้าถึงความรู้ จัดว่าเป็นของฟุ่มเฟือย ต้องซื้อในตอนที่มีเงินเหลือเยอะจนไม่รู้จะทำอะไร แต่ตอนที่ไม่มีเงินก็จงยอมรับชะตาชีวิตแบบคนจน(จนเงิน จนวัตถุ) ไปก่อนนะ แต่เราจะไม่จนความรู้และเงินในพอร์ตนะ
• สิ่งที่เงินซื้อแล้วคุ้มค่า คือ เอาไปซื้อ โอกาสในการเข้าถึงความรู้ เวลา สุขภาพ หรือกลับกัน ถ้าเราต้องสูญเสียสิ่งเหล่านี้เพื่อเงิน มันจะไม่คุ้ม

2026-05-08 12:03

• เราเป็นประเภทที่ไม่เคยได้รับความสุขจากการคุยกับคนอื่น(คนทั่วไป) น่าจะนานมาแล้วที่เราคุยเล่นกับเพื่อนแบบไม่ดูเวลา แต่ตอนนี้ ถ้าอยู่ในหมู่คนไร้สาระ เราจะรู้สึกเบื่อหน่ายและเอียนมาก จริงๆอาจเพราะเราสมาธิสั้นด้วย เราเลยไม่ชอบอยู่กับคนเท่าไหร่

2026-05-10 09:13
2026-05-11 07:04
2026-05-15 18:35

• เราเบื่อความคิดของคนรอบข้าง ที่ไม่มีความคิดอยากจะพัฒนาตนเองให้ดียิ่งๆขึ้นๆไป
• คุณค่าของตัวเรา เรากำหนดด้วยการกระทำของเราเอง ไม่ใช่สายตาและความเห็นของคนรอบข้าง ที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชีวิตเราเลย
• ชีวิตเราควรมีอิสระในสิ่งสร้างสรรค์ เช่น การหาความรู้ สิ่งที่พัฒนาชีวิตให้ดีขึ้น ไม่ใช่อิสระในเรื่องมัวเมา การพนัน อบายมุข

2026-05-15 15:58

• จับหัวกรอโดยที่ตรึงนิ้วกลางกับนิ้วนางไว้ด้วยกัน (โดยทืี่ยัง rest ด้วยนิ้วนาง) จะทำให้หัวกรอนิ่ง คุมน้ำหนักได้ดี และแม่นยำมาก
• ใช้โคมไฟใต้แสง flickering light ให้แสงฉายลงบนสิ่งที่เราจะอ่าน เช่น หน้าจอ จะดีที่สุด ดีกว่าฉายเข้าตา

2026-05-17 07:25
การ์ตูนอาจเป็นเรื่องราวในชีวิตใครสักคนที่เขียนได้ดี แต่สิ่งที่เราควรทำคือ เอาเวลามาเขียนเรื่องราวชีวิตตนเองให้ดีที่สุด จะได้ไม่ต้องเสียใจภายหลังว่าเอาแต่ดูเรื่องคนอื่น จนไม่ได้เขียนเรื่องราวของตนเอง