2026-08-01 12:51

• เราได้อัตภาพความเป็นมนุษย์มา กลับนำไปแสวงหาความสำเร็จและสิ่งต่างๆ ที่สุดท้ายก็ไร้ความหมายเพราะต้องตาย และไปเวียนเกิดใหม่เป็นอะไรอีกก็ไม่รู้ การออกจากสังสารวัฏคือสิ่งที่ถูกต้องที่สุด

2026-08-02 10:00

• เดินจงกรม แล้วดูลมหายใจ ลมหายใจคือคำบริกรรม เป็นกรรมฐานที่เราเคยได้จากวัดป่าเชิงเลน(จริญสนิทวงศ์ ที่กทม.) ตอนนั้นไม่เข้าใจเลยไม่ทำ แต่เหมือนประกอบกับช่วงที่ผ่านมา ฝึกสมาธิหลังออกกำลังกาย จนรู้ลมหายใจได้เป็นธรรมชาติมากขึ้น แล้วลองกลับไปทำ พบว่าทำให้สงบ จิตรวมได้ดีนะ และยังเห็นจิตคิดได้มากมายกว่าการภาวนาในท่านั่งด้วย

2026-08-06 08:13

ดำริที่จะออกจากกามคุณ

• แต่ก่อนเราเคยติดเพ่ง ก่อนที่จะเข้าสู่ทางสายกลาง
  ตอนนี้เราใช้ชีวิตแบบจมอยู่กับกามสุข ถ้าเราได้เรียนรู้ว่ามันไม่มีอะไร มีแต่ความไม่เที่ยงเสื่อมสลาย และเกิดความดำริที่จะออกจากกาม(เนกขัมมะ) ก็น่าจะเข้าสู่ทางสายกลางได้
  สิ่งสำคัญคือต้องมีปัญญาและสติ กำกับอยู่เสมอ

2026-08-09 07:43

• วันนี้นี้เราเกิดสติเนืองๆได้ดีขึ้น หลังจากที่พยายามรู้สึกตัวเนืองๆมาเรื่อยๆ

2026-08-09 09:50

• รู้ลมหายใจไป แอบไปเพ่งก็รู้ หลงไปก็รู้ รู้แบบเป็นธรรมชาติก็รู้ ไม่ต้องทำอะไร เพราะ เราไม่มีอำนาจบังคับไม่ได้จริง และ ไม่เที่ยงแท้

2026-08-09 15:33

• คนเราไม่ได้คู่ควรกับการเอาแต่หวนคิดถึงความผิดพลาดในอดีตที่เคยก่อ สังเกตดีๆ เราไม่ได้คิดถึงความผิดที่ตนเองก่อทุกเวลา มีคิดบ้างไม่คิดบ้าง มันก็เกิดดับเป็นอนิจจังอยู่ใต้กฎไตรลักษณ์เหมือนกัน หมายความว่าเราไม่ได้ต้องรับความผิดบาปทางใจนั้นตลอดเวลาหรอก และมันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น แต่อย่าไปทำอีกแล้วกัน

2026-08-16 09:23

• วิหารธรรม ไม่ใช่เครื่องมือที่ทำให้จิตดีทุกครั้ง ถ้าเป็นแบบนั้นจิตก็เที่ยง ไม่เป็นทุกข์ และควบคุมบังคับได้ ขัดกับความเป็นจริงภายใต้กฏไตรลักษณ์ ที่ไม่เที่ยง เป็นทุกข์(ทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้) บังคับไม่ได้ไม่มีตัวตน
• วิหารธรรม ต้องเป็นอารมณ์ที่จิตจะอยู่ได้เรื่อยๆ ไม่ว่าจิตขณะนั้น ดีหรือไม่ดี เป็นเครื่องอยู่เพื่อให้จิตสามารถเห็นความเปลี่ยนแปลง ดีหรือไม่ดีที่สลับกันไป เห็นความบังคับควบคุมไม่ได้ แต่ไม่ได้เป็นเครื่องมือที่ดัดแปลงจิตให้ดีสุขสงบไปตลอด เพราะนั่นไม่ใช่ความจริง
• วิหารธรรม เช่น หายใจไปรู้สึกตัวไป หายใจออกรู้สึก หายใจเข้ารู้สึก แต่จะไม่บังคับ

2026-08-23 09:40

• ฟังหลวงพ่อปราโมทย์ ตอนนี้ที่จับประเด็นได้ คือให้คอยรู้สึกตัวเรื่อยๆ รู้ร่างกายหายใจก็ได้ หรือ รู้ร่างกายขยับก็ได้ คอยรู้เนืองๆ อย่าปล่อยให้มันหลงไปเรื่อยๆ
  • นี่เป็นครั้งแรกที่เราเริ่มจับประเด็นได้ ทั้งๆที่หลวงพ่อเทศน์มานาน ซึ่งหลวงพ่อก็เทศน์ประเด็นเดียวกันทุกครั้ง