รูปแบบการเรียน Grammar จาก textbook ต่างๆ จะมีหลายแบบ แต่โดยส่วนใหญ่ที่พบมักจะเป็น Grammar แบบวิชาการ โดยมีการแจกแจงทุกรายละเอียดยิบย่อย ซึ่งโดยส่วนตัวได้พยายามอ่านตำราทำนองนี้มานานหลายปี ซึ่งก็ไม่ได้ทำให้การใช้ภาษาดีขึ้นในระดับที่สื่อสารได้จริงแต่อย่างใด เพราะ ตอนจะใช้จริงก็จะต้องวนนึงถึงแกรมม่ายิบย่อยต่างๆ ปรับเปลี่ยนหลายตลบในหัวไปมา ซึ่งกว่าจะได้พูดแต่ละประโยคก็กินเวลาประมวลผลนาน และ พอจะพูดก็ติดๆขัดๆ กลายเป็นพูดไม่รู้เรื่อง ผิดๆถูกๆอีก นอกจากนี้ภาษาก็ไม่ใช่สิ่งที่ตายตัวและมีการเปลี่ยนแปลงเสมอๆ การจะจำกฎเกณฑ์ทุกอย่าง โดยเฉพาะ เช่น สำนวน(idiom), คำที่ใช้ preposition เฉพาะตัว, กฎเกณฑ์ในการใช้คำๆหนึ่งที่ใช้ไม่เหมือนกับอีกคำหนึ่งๆ อย่างไม่มีเหตุผล, ฯลฯ แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยในคนปกติ

โดยส่วนตัวจึงคิดว่า การเรียน Grammar แบบวิชาการ จะเหมาะกับนักภาษาศาสตร์มากกว่า ถ้าเราจะหวังว่าจะเอามาใช้ในชีวิตประจำวัน มันก็จะคล้ายๆกับ "การพยายามทำความเข้าใจ โรงงานผลิตรถยนต์ เพื่อหวังว่า จะขับรถเป็น" ซึ่งเป็นการพัฒนาทักษะคนละอย่าง ไม่ได้เป็นรูปแบบที่จะสร้างให้เกิดการพัฒนาทักษะด้านภาษาจริงๆแต่อย่างใด

ไม่นานมานี้ได้พบตำรา Grammar อีกแบบ จะเป็นรูปแบบที่เน้นจุดที่ต้องใช้จริง ไม่ได้ใช้การอธิบาย Grammar แบบเป็นวิชาการ แต่จะเป็นการฝึกสมอง ให้จดจำรูปแบบมูลฐานต่างๆที่สำคัญ(แต่เรียบง่ายและใช้จริง) ร่วมกับรูปภาพประกอบที่เข้าใจได้เลย ไม่ต้องท่องกฎเกณฑ์ใดๆ---ยังไม่จบ...