บันทึกของบี

บันทึกการเดินทาง บนเส้นทางเดินแห่งชีวิต ของคนธรรมดาคนหนึ่ง

จงทุบทำลายอัตตาของตน ให้แหลกไม่เหลือชิ้นดี และจงทำตัวให้ล่องหนต่อคนพาล(be invisible)

2026-06-17 ใน Ideas for Life
  • จริงๆ เหมือนระบบชีวิตเรายังไม่แกร่งพอแฮะ เพราะ พอเจอคนพาลเข้ามาทีเดียว ระบบก็ล่มไปเยอะ กว่าจะกู้กลับมารันได้ 100% focus คงต้องใช้เวลา มันเหมือนเป็น ecosystem ที่ดี แต่ไม่มี Security คอยป้องกันเลย
  • แทนที่จะรอให้คนพาลเข้ามาHack เราทดลองHackตัวเองก่อน ลองทำนิสัยพังๆบ้าง ทำผิดพลาดให้คนอื่นเห็นบ้าง แต่ยังทุ่มเทกับจริงจังกับการพัฒนาตนเอง(หรือจริงจังให้มากขึ้นจนลืมโลกไปเลย) หรือทั้งคู่
    • ภายนอกทำตัวพังๆ ให้มีความผิดพลาดบ้าง ภายใน จริงจังจนลืมโลกรอบข้าง(ความสำคัญของโลกรอบข้างลดลง)
  • เราต้องการเกราะป้องกัน อัตลักษณ์ภายนอก ที่คนจะมาโจมตีได้ยาก เพราะ บางทีอัตลักษณ์ถูกโจมตี ระบบภายในก็สั่นคลอน
    • หรืออีกวิธีคือ ทำตัวให้ invisible ไม่ยึดกับตัวตน
  • อย่างกินทามะ เหมือนคุณกินไม่ถูกคนพาล hack อัตลักษณ์ได้ง่าย อาจเพราะมันแตกสลายจนไม่เหลือเศษซากไปนานแล้ว เราอาจจะทุบอัตลักษณ์เราให้แหลกสลายไปเลย แล้วที่เหลือคือ ความ invisible
  • ทุบอัตลักษณ์ ที่หลงยึดติด และไม่เที่ยงแปรปรวน(ตามโลกธรรม มีเจริญมีเสื่อม)ทิ้งไป
  • รักษาไว้คือดาบในใจที่เที่ยงตรงและไม่มีวันหัก แบบคุณกิน
  • แต่เหมือนคุณกินก็มีเขี้ยวเล็บไว้ตอบโต้ หรือผดุงความยุติธรรม ที่อยู่ในใจได้อยู่นะ อย่างน้อยๆก็ดาบไม้(ที่แทบไม่เคยหัก) และ ขาที่วิ่งหนีได้เสมอ
  • แต่ว่าเราคงปรับบุคลิกให้เป็นเกราะได้ยาก เราว่าจะปรับเปลี่ยนที่ความคิดให้ invisible ได้ง่ายกว่า
  • จริงนะ เราว่า cognitive load มันสูงมากเลย เวลาเปลี่ยนบุคลิก เช่น เวลาเราทำตัวผ่อนคลายกับที่นึง แต่ทำตัวเคร่งขรึมกับอีกที่หนึ่ง