การงดสิ่งบันเทิงส่งผลแค่เรื่องความรู้สึกและความสนใจ(dopamine) แต่ในเรื่องพลังสมองและสมาธิ ยังดีอยู่(cognitive health)

• เรารู้สึกว่า การงดสิ่งบันเทิงส่งผลแค่เรื่องความรู้สึกและความสนใจ(dopamine) แต่ในเรื่องพลังสมองและสมาธิ ยังดีอยู่(cognitive health) เพียงแต่ความสนใจจะมุ่งเน้นไปเรื่องสิ่งบันเทิงที่น่าดึงดูดมากกว่า แต่ถ้าควบคุมตนเองได้ พลังสมองและสมาธิก็จะยังคงสามารถนำไปใช้กับการอ่านหนังสือได้แม้จะดูสิ่งบันเทิงมา
  • แต่การดูสิ่งบันเทิงก่อนก็มีข้อเสีย คือจะเหลือตะกอนความรู้สึกอยากดูสิ่งบันเทิงค้างในใจ ซึ่งต้องเสียพลังสมองและพลังสมาธิมากขึ้นหน่อยในการหักห้ามใจ จากความรู้สึกอยากเหล่านั้น และ ถ้าวันไหนสมองไม่มีแรงคุมตัวเอง สุดท้ายจะถูกความอยากดึงความสนใจและสมาธิไปหาสิ่งบันเทิง
  • แต่กลับกัน หากวันไหนสมองล้า สมาธิไม่ดี โฟกัสต่อเนื่องนานๆไม่ได้ ต่อให้งดสิ่งบันเทิง ก็อ่านหนังสือไม่รู้เรื่องอยู่ดี
• สิ่งสำคัญหากไม่สามารถโฟกัสได้ในวันนั้น สิ่งบันเทิงที่ทำให้ dopamine ปั่นป่วน เป็นเพียงปัจจัยหนึ่ง ไม่ใช่สาเหตุหลัก ต้องอย่าลืมตรวจสอบปัจจัยอื่นๆด้วย เช่น กินอาหารมากเกินไปในมื้อนั้น, พักผ่อนไม่เพียงพอหรือไม่มีคุณภาพ, ล้าสะสมจากการออกกำลังกายหนักเกินไป, ​ดื่มน้ำน้อยเกินไป เป็นต้น

• แต่อีกมุมหนึ่ง ถ้าเลี่ยงสิ่งบันเทิงในตอนเช้าได้ก็ย่อมดีกว่า เพราะ อย่างไรก็มีผลต่อคุณภาพสมาธิ สมมติ การเล่นสิ่งบันเทิงทำให้สมาธิทื่อลงไป 10% ในวันนั้น(จริงๆอาจมากกว่า) รวมๆกัน 10 วัน ก็หายไป 100% แล้ว ถ้าปล่อยปละละเลยเล่นแต่เช้าทุกวันจนเป็นนิสัย(ทำเป็นอาจิณ) ก็คงเสียโอกาสดีดีในชีวิตไปเป็นแน่